Η Sirpa Pietikäinen μιλά για τη CITES και την προστασία των ειδών
Το 2010 έχει ανακηρυχθεί από τον ΟΗΕ παγκόσμιο έτος βιοποικιλότητας και η Sirpa Pietikäinen (ΕΛΚ, Φινλανδία) είναι επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ΕΚ στη διεθνή διάσκεψη για τη σύμβαση CITES περί προστασίας των ειδών, στη Ντόχα του Κατάρ. Το ΕΚ θα ζητήσει την απαγόρευση της εμπορίας του απειλούμενου ερυθρού τόνου και του ελεφαντόδοντου καθώς και την προστασία της πολικής αρκούδας. Σε συνέντευξη που μας παραχώρησε, η κ. Pietikäinen εξηγεί τη θέση του ΕΚ και το ζητούμενο της συνόδου.
Ποιο είναι το ζητούμενο στη Ντόχα;
Το σημαντικότερο είναι αντιμετώπιση της εξαφάνισης των ειδών και η προστασία της βιοποικιλότητας που είναι το δίχτυ ασφαλείας της ίδιας της ζωής. Ο ρυθμός εξαφάνισης των ειδών επιταχύνεται συνεχώς λόγω του ανθρώπου και είναι κάτι που πλήττει κάθε μορφή ζωής από τα μικρότερα έντομα μέχρι τα μεγαλύτερα θηλαστικά.
Αυτό είναι το θεμέλιο της CITES (Σύμβαση διεθνούς εμπορίας ειδών της άγριας πανίδας και χλωρίδας που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν). Το εμπόριο και λαθρεμπόριο απειλούμενων ειδών έρχεται να ολοκληρώσει την καταστροφή που ούτως ή άλλως προκαλούν η εξαφάνιση των δασών και οι κλιματικές αλλαγές. Η διάσκεψη στη Ντόχα θα ασχοληθεί με πολλά και διάφορα είδη, όπως πολλά καρχαριοειδή, εκτός τον τόνο, την πολική αρκούδα αλλά και τις τίγρεις, τους ελέφαντες που έχουν μονοπωλήσει το ενδιαφέρον.
Η απαγόρευση της εμπορίας ερυθρού τόνου θα τον σώσει από την εξαφάνιση;
Δυστυχώς ο τόνος είναι η απτή απόδειξη της αποτυχίας της αλιευτικής πολιτικής της Ένωσης. Είναι κάτι που πρέπει από κοινού να αντιμετωπίσουν το Κοινοβούλιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο καθώς αν πιστέψουμε τους επιστήμονες σε λίγα χρόνια ο τόνος θα χαθεί.
Αυτό είναι που αμφισβήτησαν περισσότερο οι επιχειρήσεις του τομέα αλλά πράγματι είναι δυνατόν να εξαφανισθεί τελείως ο ερυθρός τόνος πριν από το τέλος της δεκαετίας. Η κοινή θέση της ΕΕ είναι σχετικά καλή πλέον αλλά δεν πρέπει να χάσουμε άλλο χρόνο.
Ορισμένες αφρικανικές χώρες είναι έτοιμες να επιτρέψουν το εμπόριο ελεφαντοστού. Πώς το βλέπετε;
"Το Κοινοβούλιο διαφωνεί. Τελεία και παύλα". Ήδη υπάρχει αύξηση της λαθροθηρίας και του λαθρεμπορίου ελεφαντόδοντου και, επιπλέον, κανείς δεν δικαιούται να μιλά για τους "δικούς του" ελέφαντες καθώς πρόκειται για ζώα που μεταναστεύουν σε μεγάλες αποστάσεις. Είναι δε εμφανές ότι μα τέτοια εξέλιξη θα ήταν ανοικτή πρόσκληση σε κάθε λαθροκυνηγό. Δεν είναι πια τόσοι πολλοί οι ελέφαντες, εκτός ίσως από κάποιες συγκεκριμένες περιοχές.
Η ΕΕ έχει εξελιχθεί σε μια από τις μεγαλύτερες αγορές για το λαθρεμπόριο απειλούμενων ζώων και φυτών. Πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί αυτό και πώς θα μπορούσαν να στρατολογηθούν και οι καταναλωτές στη μάχη;
Για τον καταναλωτή είναι απλό: να ελέγχει την ετικέτα πριν αγοράσει κάτι και σίγουρα να αποφεύγει πράγματα όπως το ελεφαντόδοντο. Με τέτοιες καταστάσεις το πιο συνηθισμένο είναι να ερχόμαστε αντιμέτωποι στα "pet shop" και εκεί είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσει ο πελάτης τι είδους βάτραχο, για παράδειγμα, ή ερπετό, του προσφέρουν και αν είναι εισαγόμενο ή όχι.
Η ΕΕ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορούν να παρέμβουν τουλάχιστον στο εμπόριο στο διαδίκτυο, εκεί που το νόμιμο εμπόριο και το λαθρεμπόριο συνυπάρχουν. Αλλά πέρα από αυτό για να αντιμετωπισθούν οι λαθροκυνηγοί, που βρίσκονται στην πηγή του λαθρεμπορίου, υπάρχουν δύο στρατηγικές: αφ ενός η αυστηρότερη επιτήρηση των περιοχών στις οποίες δρουν, αφ ετέρου η οικονομική στήριξη και αναπτυξιακή βοήθεια καθώς το φαινόμενο πολύ συχνά είναι αποτέλεσμα ης φτώχιας. Είναι κάτι που η ΕΕ οφείλει να λάβει υπ όψιν της στην αναπτυξιακή της στρατηγική. Η καταπολέμηση της εμπορίας εδώ στην Ευρώπη είναι πολύ πιο δύσκολη υπόθεση και θα έχει μικρότερα αποτελέσματα.
Το ΕΚ γιατί θα αντιπροσωπευθεί στη Ντόχα; Ο ρόλος των ευρωβουλευτών ποιος θα είναι;
Με τη Συνθήκη της Λισαβόνας ο κόσμος μας άλλαξε για πάντα. Το ΕΚ συναποφασίζει πλέον σε σχεδόν όλους τους τομείς και, ειδικά για το περιβάλλον, υπάρχει τεράστιος αριθμός διεθνών συνθηκών. Το ΕΚ έχει, λοιπόν, λόγο και για τη CITES πρέπει να αναπτύξει τη δική του τοποθέτηση.
Αυτό είναι μια νέα πραγματικότητα για τα κράτη μέλη που έχουν συνηθίσει να συνεννοούνται μεταξύ τους σε τέτοιες διαπραγματεύσεις. Η περίπτωση SWIFT είναι παράδειγμα εσφαλμένης προσέγγισης: πρώτα οι διαπραγματεύσεις σε επίπεδο κρατών μελών και στη συνέχεια απόρριψη από το Κοινοβούλιο. Αν οι εκπρόσωποι του ΕΚ είναι εξ αρχής παρόντες, ενεργά αναμεμιγμένοι στις διαπραγματεύσεις τότε μπορούν να εξασφαλίσουν ότι το τελικό αποτέλεσμα και η διαπραγματευτική θέση της ΕΕ θα είναι αποδεκτά.
www.europarl.europa.eu
Share this post
