Λόγω αναβαθμίσεων τις επόμενες ημέρες θα υπάρξουν κατά διαστήματα διακοπές στη λειτουργία του Provoles.de.
Χέλμουτ Σμιτ: «Τα δικά μας πλεονάσματα υπάρχουν χάρη στα ελλείμματα των εταίρων μας»
Ως «ιστορική» χαρακτηρίζεται η ομιλία του πρώην Καγκελάριου της Γερμανίας Χέλμουτ Σμιτ στο ετήσιο συνέδριο του κόμματος (SPD) στο Βερολίνο, χθες Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011. Ο Γερμανός πολιτικός του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος της Γερμανίας (SPD) και πρώην Καγκελάριος της Γερμανίας από το 1974 έως το 1982, άσκησε δριμεία κριτική στην πολιτική του Βερολίνου τασσόμενος σθεναρά κατά των χειρισμών της Άνγκελα Μέρκελ και προειδοποίησε για κινδύνους που ενέχουν οι «άκρατες, κοντόφθαλμες και υπερφίαλες ηγετικές φιλοδοξίες» της Γερμανίας. Ο 92χρονος Γερμανός πολιτικός επισήμανε τη σημασία της Ενωμένης Ευρώπης...
...λέγοντας: «Όταν γεννήθηκα, η Γη αριθμούσε 2 δισ. κατοίκους. Σήμερα κατοικείται από 7 δισ. Το 2050 θα κατοικείται από 9 δισ ανθρώπους. Το 1950 η Ευρωπαϊκή Ένωση εκπροσωπούσε το 30% της παγκόσμιας οικονομίας. Το 2050 θα έχει υποχωρήσει στο 10%.» και υπογραμμίζοντας πως «αν η Ευρώπη θέλει να έχει κάποια σημασία για την ανθρωπότητα, μπορεί να την διατηρήσει μόνο ως μια ολοκληρωμένη ενότητα εθνικών κρατών». Ο πρώην Καγκελάριος είπε ότι «τα λάθη της εξωτερικής πολιτικής και η οικονομική ισχύς της Γερμανίας προκαλούν δυσαρέσκεια και πολιτική ανησυχία στην ΕΕ» και προειδοποίησε ότι η πολιτική που ακολουθείται θα οδηγήσει τη Γερμανία σε απομόνωση και πως «τυχόν απομόνωση της Γερμανίας στην ΕΕ ή στην ευρωζώνη θα ήταν άκρως επικίνδυνη».
Έκανε λόγο για «επιζήμιους εθνικιστικούς λεονταρισμούς» σχολιάζοντας τη δήλωση του επικεφαλής της Κ.Ο. των Χριστιανοδημοκρατών Φόλκερ Κάουντερ που είχε πει «η Ευρώπη μιλάει τώρα γερμανικά» αλλά και τη θέση Γερμανού Υπουργού Εξωτερικών που «θεωρεί ότι οι εμφανίσεις στην Τρίπολη, το Κάιρο ή τη Καμπούλ είναι σημαντικότερες από τις πολιτικές επαφές με την Αθήνα, τη Λισαβόνα, τη Μαδρίτη».
Υπενθύμισε ακόμα ότι η ανοικοδόμηση της Γερμανίας δεν θα ήταν ποτέ δυνατή χωρίς τη βοήθεια των δυτικών συμμάχων και υπογράμμισε ότι είναι ιστορική ευθύνη της Γερμανίας να επιδεικνύει αλληλεγγύη εντός της ΕΕ.
«Ή θα αναλάβουμε χρέη από κοινού ή θα υποχρεωθεί η ΕΚΤ να αγοράσει τα προβληματικά ομόλογα. Αυτό θα οδηγήσει ταχύτατα σε πληθωρισμό», τόνισε χαρακτηριστικά σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο πρώην Γερμανός καγκελάριος και πρόσθεσε «ακόμη και οφειλέτες όπως η Ελλάδα πρέπει να διατηρήσουν την εθνική κυριαρχία στον χειρισμό των κρατικών υποθέσεων».
«Χρειαζόμαστε μία Ευρωπαϊκή λογική αλλά και μία καρδιά που να συμπονεί τους εταίρους μας και κυρίως την Ελλάδα» ανέφερε κλείνοντας την ομιλία του ο Γερμανός πολιτικός.
Ένα απόσπασμα από την ομιλία του Γερμανού πρώην Καγκελαρίου Χέλμουτ Σμιτ:
Ολόκληρη η ομιλία του πρώην Καγκελάριου της Γερμανίας Χέλμουτ Σμιτ:
Rede des Altkanzlers Helmut Schmidt auf dem Bundesparteitag 2011
Ποιος είναι ο Χέλμουτ Σμιτ
Ο Χέλμουτ Χάινριχ Βάλντεμαρ Σμιτ (Helmut Heinrich Waldemar Schmidt, 23 Δεκεμβρίου 1918) είναι Γερμανός πολιτικός του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος της Γερμανίας (SPD) που κατέλαβε υπουργικά αξιώματα ενώ διετέλεσε και καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας από το 1974 έως το 1982.
Ο Χέλμουτ Σμιτ, γιος δύο δασκάλων, γεννήθηκε στο Αμβούργο. Ο πατέρας του Χέλμουτ Σμιτ ήταν γιος ενός Εβραίου επιχειρηματία, αν και αυτό κρατήθηκε μυστικό στην οικογένεια. Αυτό επιβεβαιώθηκε δημόσια από τον Σμιτ το 1984.
Στις 27 Ιουνίου 1942 παντρεύτηκε την Hannelore «Loki» Glaser με την οποία απέκτησε δύο παιδιά: τον Helmut Walter (26 Ιουνίου 1944 - Φεβρουάριος 1945, πέθανε σε βρεφική ηλικία από μηνιγγίτιδα), και την Susanne (1947), η οποία εργάζεται στο Λονδίνο. Προς το τέλος του πολέμου, από τον Δεκέμβριο του 1944 και μετά, υπηρέτησε ως υπαξιωματικός πυροβολικού στο δυτικό μέτωπο. Συνελήφθη από τους Βρετανούς τον Απρίλιο του 1945 στο Λύνεμπουργκ και ήταν αιχμάλωτος πολέμου μέχρι τον Αύγουστο.
Ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του στο Αμβούργο, μελετώντας τα οικονομικά και την πολιτική επιστήμη. Το 1949 έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος της Γερμανίας ενώ, νωρίτερα, στο διάστημα 1947-1948 ήταν ηγέτης της Sozialistische Deutsche Studentenbund (SDS), της οργάνωσης σπουδαστών της SPD. Εργάστηκε για την κυβέρνηση του κρατιδίου του Αμβούργου στο τμήμα οικονομικής πολιτικής. Αρχίζοντας το 1952 υπό τον Κάρλ Σίλερ (Karl Schiller), ήταν υπουργός Οικονομίας και Μεταφορών του Αμβούργου. Από το 1953 έως το 1962 εργάστηκε για το SPD στην Ομοσπονδιακή Βουλή.
Εκλέχτηκε στην Ομοσπονδιακή Βουλή το 1953 και το 1958 ένωσε το εθνικό συμβούλιο της SPD (Bundesvorstand) για την εκστρατεία ενάντια στα πυρηνικά όπλα και τον εξοπλισμό του γερμανικού στρατού με τέτοια όπλα. Το 1958 παραχώρησε την έδρα του στο κοινοβούλιο για να επικεντρωθεί στους στόχους του στο Αμβούργο. Από τις 27 Φεβρουαρίου 1958 μέχρι τις 29 Νοεμβρίου 1961 ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο δεν εκλέχτηκε άμεσα αυτό το χρόνο. Το 1961 έγινε υπουργός Εσωτερικών του Αμβούργου. Το 1965 επανεκλέχθηκε στην Ομοσπονδιακή Βουλή και τον Οκτώβριο του 1969 έγινε υπουργός Άμυνας υπό τον Βίλλυ Μπραντ.
Ανέλαβε καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας στις 16 Μαΐου 1974 μετά την παραίτηση του Μπραντ. Δραστηριοποιήθηκε επίσης στη βελτίωση των σχέσεων με τη Γαλλία και τον τότε πρόεδρό της Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εσταίν. Το 1975 υπογράφτηκε στο Ελσίνκι η δημιουργία του ΣΥΕΚ. Παρέμεινε καγκελάριος μετά από τις εκλογές του 1976 σε κυβέρνηση συνασπισμού με το FDP.
Η πολιτική εναντίον της τρομοκρατικής Φράξια Κόκκινος Στρατός ήταν αντίσταση με καμία γραμμή συμβιβασμού. Συγκεκριμένα, επέτρεψε στην αντιτρομοκρατική μονάδα GSG 9 να τελειώσει την πειρατεία του αεροσκάφους Landshut της Lufthansa το φθινόπωρο του 1977. Συνέδεσε το πολιτικό μέλλον του έντονα με την επέκταση του ΝΑΤΟ μετά από τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν.
Ήταν ο σημαντικότερος υποστηρικτής τις ένταξης της Ελλάδος στην ΕΟΚ, η οποία πραγματοποιήθηκε τελικά το 1981. Τον συνέδεε στενή φιλία με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.
Τον Φεβρουάριο του 1982 κέρδισε ψήφο εμπιστοσύνης στο κοινοβούλιο, εντούτοις τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους τέσσερις υπουργοί της FDP απομακρύνθηκαν από τον συνασπισμό. Μετά από άκαρπες προσπάθειες να παραμείνει με μια κυβέρνηση μειοψηφίας (που αποτελούνταν μόνο από τα μέλη της SPD), αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν την 1η Οκτωβρίου, μετά από ψηφοφορία, δεν ανανεώθηκε η εμπιστοσύνη της Βουλής. Αποσύρθηκε από την Ομοσπονδιακή Βουλή το 1986 αλλά παρέμεινε πολιτικά ενεργός. Τον Δεκέμβριο του 1986 ήταν ένας από τους ιδρυτές της επιτροπής που υποστηρίζει την ΟΝΕ και τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Πηγή: http://el.wikipedia.org
Για να δημιουργήσεις ένα link αυτού του άρθρου για την ιστοσελίδα σου,
αντέγραψε και επικόλλησε το κείμενο που ακολουθεί στην δική σου σελίδα.
Προεπισκόπηση :
Προτείνετε αυτήν την σελίδα ...
